Hermeneutische triniteitsleer: De bijdrage van Ingolf U. Dalferth aan de trinitarische renaissance

HERMENEUTICAL DOCTRINE OF THE TRINITY: THE CONTRIBUTION OF INGOLF U. DALFERTH TO THE TRINITARIAN RENAISSANCE
Discussions concerning the trinitarian renaissance often focus on the social doctrine of the trinity. However, this renaissance originally has also a hermeneutical significance. This hermeneutical significance is demonstrated in the work of Ingolf U. Dalferth. In the cross and resurrection of Jesus Christ, God’s spirit discloses God’s presence to us and affords us new orientation in this light. Main problem of Dalferth’s contribution is the lack of hypostatical weight of the Son. As a result, the renewal of the human subjectivity in Christ is neglected.
SAMENVATTING
In veel discussies over de trinitarische renaissance speelt de sociale triniteitsleer een hoofdrol. Daarbij lijkt de hermeneutische betekenis van de oorspronkelijke inzet vergeten te worden. Deze hermeneutische betekenis wordt getoond aan de hand van het werk van Ingolf U. Dalferth. In het kruis en de opstanding van Jezus Christus, wordt Gods aanwezigheid door de Geest voor ons ontsloten, zodat nieuwe oriëntatie mogelijk is. Belangrijk probleem in Dalferths bijdrage is het gebrek aan hyposatisch gewicht van de Zoon. Als gevolg daarvan krijgt de vernieuwing van de menselijke subjectiviteit in Christus te weinig aandacht.